Yo mensen, Danthe hier weer!
Vandaag even geen zotte mopjes of grappige situaties (oké, misschien toch eentje onderweg), maar een blog met een serieuze noot. Want hoewel reizen geweldig is en we vaak alleen de mooie kanten laten zien, heb ik vandaag iets meegemaakt dat me raakte. Iets wat ik niet zomaar kon laten passeren zonder het met jullie te delen.
Ik neem jullie mee naar de mangroves van Langkawi een plek vol natuur, avontuur én… een kant van toerisme waar we liever niet over praten. Maar net daarom vind ik het zo belangrijk dat jij dit leest.
🌤️ Vandaag begon als een mooie dag
Aangenaam warm, een zonnetje, een licht briesje héérlijk. Daarvoor zijn we naar hier gekomen! Na een stevig ontbijtje maakten we ons klaar voor een nieuw avontuur. Vandaag gingen we de mangroves van Langkawi verkennen… per kajak. (Wat mangroves zijn? Tropische bomen die met hun wortels onder water groeien. Jungle-stijl dus.)
We werden opgehaald door een chauffeur die precies dacht dat hij voor de Formule 1 reed. Maar goed, we zijn veilig aangekomen en maakten daar kennis met onze gids: een topkerel. Als ik hier zou wonen, was dat zonder twijfel een vriend van me geworden. Droge humor, vlotte babbel, maar vooral: gigantisch veel kennis van de natuur. Een wandelende encyclopedie in slippers.
Even later moesten we nog wachten op een paar mensen. Plots komt er een andere gids naar ons toe. “Come with me!” zegt hij. Waarop mama reageert: “Euh… ik denk dat u zich vergist hebt, wij hadden een andere gids.” De man keek haar aan en verwarde haar blijkbaar met een 20-jarige meid. Ela, wie kan zeggen dat zijn mama nog zo’n compliment krijgt? #TrotseZoon
🦇 De apenmaffia en hangende vleermuizen
Onze groep was compleet en we vertrokken naar het eerste eiland. Daar kregen we meteen een waarschuwing van onze gids: “Pas op met je spullen. Hier zit de maffia.”
De… wat?
De apenmaffia, blijkbaar. Die pikken echt alles wat los en vast zit. Zelfs zonnebrillen.
We zagen grotten vol vleermuizen en kregen daar ook weer een fun fact bij:
- Hangen ze met één poot? Dan zijn ze aan het chillen.
- Hangen ze met twee poten? Dan komt er actie aan — ofwel gaan ze eten zoeken of… naar het toilet. (Geen mop.)
🐟 Onweer boven de visboerderij
Volgende stop: een drijvende visboerderij. Een jongen van amper 16 gaf ons trots uitleg over de vissen en we mochten ze ook eten geven.
Maar toen… BOEM.
Het onweer sloeg weer toe. Pittige regen; zelfs de vissen leken erin te verdrinken. En ja hoor, wij in onze kajak, regen in het gezicht, déjà-vu van gisteren. Gelukkig klaarde het snel op.
🦅 The dark side of tourism
Onze eerste stop op het water was om zeearenden van Langkawi te gaan “voederen”.
Wat voor velen een hoogtepunt lijkt, voelde voor onze gids als een mes in het hart.
Hij vertelde ons over de donkere kant van toerisme. En hij vroeg ons nadrukkelijk om dit verhaal te delen ook al brengt hij er zijn job mee in gevaar.
Omdat hij meer van de natuur houdt dan van winst. Respect.
Dit is wat hij ons vertelde:
Lang geleden leefden de zeearenden in het gebied waar nu de luchthaven van Langkawi ligt. Toen dat vliegveld gebouwd werd, hebben ze de arenden weggelokt met voedsel. Hun natuurlijke jachtgebied werd afgenomen.
Maar dat is nog maar het begin.
Wat gebeurt er vandaag?
De vogels worden dagelijks gelokt met lawaai van boten. Ze weten: als de motoren brullen, komt er eten.
De toeristen vinden het geweldig prachtige roofvogels die sierlijk door de lucht zweven om vlak voor je neus een kippenhuidje uit het water te vissen.
Maar achter dat spektakel schuilt een groot probleem:
- De vogels jagen niet meer zelf, dus het hele ecosysteem raakt uit balans.
- Ze krijgen ongezond voedsel (zoals kippenhuid) in plaats van hun natuurlijke prooi.
- Ze bewegen minder en sterven sneller.
- Pogingen om vis te voeren falen: vis is duurder en zinkt snel.
En waarom gaat dit door? Omdat toerisme geld oplevert. En geld wint (nog steeds) te vaak van natuur.
De gids smeekte ons om dit niet zomaar als “een leuk momentje” te zien. Maar om het te delen, zodat er meer bewustwording komt. En wie weet, verandering.
Dus bij deze:
👉 The dark side of tourism bestaat. En het is aan ons om die kant niet te negeren.
🐍 Slangen en sloten
We voeren verder, op zoek naar slangen. Ja, je leest het goed. Giftige slangen. En we hebben er twee gevonden de ene hing gewoon in een boom boven ons hoofd. Als je gebeten wordt, heb je vier uur om een antigif te krijgen. Onze gids had het uitgerekend: wij hadden ongeveer 30 minuten speling. Dus: ogen open!
Daarna volgden nog een paar mooie stukjes door de mangrove. Uiteindelijk kwamen we aan bij ons eindpunt, waar ons een heerlijke lunch wachtte.
Daarna terug naar het hotel en EINDELIJK: strandweer zoals in de boekjes. Tot er ineens 15 minuten stortregen uit de lucht viel. Ach ja, Langkawi in een notendop.
🎒 Tot slot
Er zijn niet veel beelden van vandaag. Geen vette filmpjes of perfecte Instaposts.
Maar weet je? Deze dag zit voor altijd in mijn hoofd. Door het avontuur, door de natuur, door het verhaal van de gids.
En net dat maakt het misschien wel de mooiste dag tot nu toe.
Bedankt om mee te lezen, vrienden.
Morgen? Een nieuw land, een nieuw verhaal. Singapore, here we come!
